Natuurwandeling vanaf metrostation Rhoon

De NS-wandeling "Langs de Oude Maas" is bij vele wandelaars bekend. De NS heeft deze wandeling van NS-station Barendrecht naar metrostation Rhoon echter uit het pakket gehaald. Hij is nog wel te downloaden. Maar dit hoeft eigenlijk niet, want vooral het laatste gedeelte is de moeite waard. Dus kun je beter per trein afreizen naar Rotterdam en daar in kwartier met de metro naar Rhoon reizen. Na een wandeling van 20 minuten arriveer je in het bijzondere wandelgebied langs de Oude Maas. Roderik en ik maakte daar vorige week een rondje van ruim 2,5 uur. Eerst over de wilgenpaadjes van de Rhoonse Grienden en als toetje het Laarzenpad in het Klein Profijt. Dat laatste gebied is pas vorig jaar opengesteld voor het publiek door het Zuid-Hollands Landschap. De Rhoonse Grienden heeft ook een rolstoelroute (ook geschikt voor buggy's?) maar dan moet je wel een stabiele rolstoel met blubberbestendige banden hebben en vertrouwen in je gezelschap.

Wat me opviel was dat het wilgenbos heel gevarieerd is. Sommige met mosbegroeide exemplaren zijn ware kunststukjes.
terug naar boven

Fotoverslag Rhoon / fotograaf Roderik

terug naar boven

Waar koop je goede vis?

Waar koop je goede vis? De beste tip: Kijk op zaterdag bij welke marktkraam het het drukste is. Meestal is dat Hartevelt. Op de hoek staat Atlantic en die hebben goed gescoord bij de haringtest van Algemeen Dagblad en Leidsch Dagblad. Atlantic heeft ook een winkel op het Levendaal. Ze zijn elke dag van 10-22 uur open behalve op maandag. Op zondag een uurtje later open en dicht. Dus krijg je onverwachts gasten en wil je iets culinairs tevoorschijn toveren, is Atlantic een uitkomst. Ze hebben ook visschotels, viskoekjes etc.

En wat als je rekening wilt houden met de vissenstand/milieu etc. ? Vaste kijkers van het programma Keuring van Waarde (www.rvu.nl ) weten dat we ons inmiddels meer zorgen moeten maken over de tonijn, dan om de dolfijn (in het kader van de loze kreet dolfijnvriendelijk gevangen). Een hulpmiddel is de vis-a-card van Greenpeace. In een oogopslag kun je zien, dat meerval (kweek),haring,tilapia (kweek), sprot en makreel in de groene zone zitten http://www.greenpeaceweb.org/oceanen/pdf_vis_a_card.pdf . Nu komt dat goed uit, want vette vis zoals makreel en haring zijn weer goed in het kader van meervoudig onverzadigde vetten en allerlei B-complexen en omegazuren. Greenpeace heeft zich voor het overzichtje gebaseerd op De Goede Visgids. Vis eten met goed geweten. Uitgeverij Schuyt & Co. (17,50 euro). Dit boekje is geschreven door Wouter Klootwijk in opdracht van Stichting Noordzee
http://www.goedevis.nl/visgids/.
terug naar boven

OV-fiets als reservefiets

Zondag reed mijn fiets ineens wat minder soepel. De band bleek langzaam leeg te lopen. Ik wilde naar het station, dus dat werd de bus. Maar hoe zou ik 's avonds naar karateles kunnen? Met de bus een beetje omslachtig en te voet net iets te lang. Ik bedacht me dat ik 's avonds op het station een OV-fiets zou kunnen huren en daarmee naar karateles fietsen en vervolgens naar huis. Dat ging prima. Vanochtend leverde ik hem weer in bij station Leiden Centraal op weg naar mijn werk in Utrecht. Bij thuiskomst wandelde ik vanaf station Lammenschans naar Roderik en na het eten naar huis. Zo nu eindelijk eens die band gaan plakken.....
terug naar boven

Opruimtip: Vergankelijke kado's

Ook last van teveel spullen, te weinig plek en een groeiende stapel van "wat moet ik hier eigenlijk mee"? Les nummer 1 van alle professionele opruimers is heel eenvoudig; zorg dat er zo min mogelijk spullen IN je huis komen. Voordeel is dat je dan ook niet hoeft na te denken waar je ze moet neerzetten of opbergen. Je hoeft de niet ingekomen spullen niet af te stoffen, schoon te maken, te onderhouden of te repareren. En ook belangrijk: je hoeft niet te regelen dat je die spullen weer UIT je huis krijgt richting vuilniszak, kringloop of vrienden.

Maar hoe zorg je dat er minder spullen in je huis komen? Vraag vergankelijke kado's vind ik nog altijd een prima oplossing. Natuurlijk ben ik soms best blij met een ontvangen boek, CD of keukenattribuut. Maar een avondje gezellig naar het theater, film of uit eten vind ik even waardevol. Soms is dit slechts een schijnoplossing voor het spullenprobleem, omdat dit wordt omgezet in een papierprobleem van kleinere omvang. Lange tijd verzamelde ik bijvoorbeeld al mijn theaterkaartjes. Tevens moeten de adressen van goede restaurantjes hun weg naar de juiste map vinden. Dus helemaal opruimvrij is zo'n kado in mijn leven met drang tot verzamelen ook weer niet.

Wat ik ook leuk vind om te ontvangen of geven is eten. Zelfgebakken muffins en salades zijn een mooie aanvulling voor de feestdis. En iemand heeft er dezelfde aandacht aan besteed als bij het uitzoeken en kopen van een kado. Een lekkere fles olijfolie of port kan ik ook zeer waarderen. Elke keer dat ik de fles open, herinner ik mij de gulle gever. Nadat de inhoud na een paar weken is verorberd, rest mij alleen een wandeling richting glasbak.

Als er eenmaal minder spullen in je huis komen, kun je energie steken in de vraag welke van de al aanwezige spullen je huis netjes kunnen verlaten. Zo kwam ik een keer tot de ontdekking dat ik maar liefst zes dekbedovertrekken bezat. Terwijl 1 op het bed, 1 in de was en 1 voor gasten voldoende is. Dat scheelt plek in de kast. Maar wat doe je met spullen die je met zorg heb uitgezocht en niet zomaar naar de kringloopwinkel wilt brengen?

Gert-Jan stelde ooit voor om een weggeeffeest te geven. In plaats dat gasten voor mij een kado mee zouden nemen, zouden ze mij een groter plezier doen iets mee te nemen bij vertrek... Dus schaam je niet als je met lege handen bij mij aankomt,pas eerder op dat je niet met volle vertrekt....
terug naar boven

De volgende vakantie?

Al jaren droom ik van een ligfiets. Tijdens een ligfietsdag van de Fietsersbond Leiden heb ik er verschillende uitgeprobeerd bij een winkel in Amsterdam. We maakten vervolgens een tochtje naar Monickendam. Het eerste stuk door de stad was best eng. Zeker als je nog maar net door hebt hoe je benen te bewegen en met het stuur op een andere plek dan normaal. Ik was vooral enthousiast over de Huricane met onderstuur. Later heb ik samen met Murco nog een testritje gemaakt door de duinen van Bergen aan Zee. Het leek net alsof ik me in een een videospelletje bevond: de snelheid, de bochten, de kleine heuveltjes en de deelnemers die elkaar probeerden in te halen. Nog steeds hoop ik ooit een ligfiets aan te schaffen: ze fietsen comfortabeler, ze zijn beter voor je rug en je hebt minder last van tegenwind. Ook voor fietsvakanties blijkt een ligfiets ideaal te zijn, blijkt uit het verhaal van fietsend fotograaf Kees Swart.


terug naar boven

Duizend scharen

Sccchrrr.. ooohh de rits in mijn broek zit vast, gaat niet meer los en vervolgens stuk. Als dochter van een handwerkjuf kan ik prima een knoopje aanzetten ("op een steeltje"). Ik ontbeer echter een naaimachine en elementaire kennis over ritsen inzetten, dus op naar de ritsenman.

Ik ging altijd trouw naar de Diamanten Schaar in de Breestraat. Vriendelijke mijnheer en op wonderlijke wijze kreeg ik altijd wat korting (als student ?). Niets aan de hand dus, totdat ik een broek met nieuwe zijrits terugkreeg, maar zonder het mooie klemmetje, dat mijn moeder er had opgezet tegen pardoes opengaan van de rits . "Tja", antwoordde de vriendelijke mijnheer, "dat haakje is eraf gehaald en we hebben vergeten hem er weer op te zetten". Na enig aandringen wilden ze er best een simpel haakje opzetten, maar zo'n handige als van mijn moeder, kreeg ik er niet mee terug.

Op zoek naar een nieuwe ritsenman, volgde ik de raad van een vriendin op: "Vraag het aan een goede kledingwinkel, waar zij hun broeken laten inkorten". Zo belandde ik bij de Gouden Knoop in de Herenstraat toen na gestadig afvallen een aantal broeken ingenomen moesten worden. Eerst maar proberen met 1 broek. Netjes afgespeld door de zoon, die tevens landskampioen bodybuilden ofzo is. Maar eenmaal opgehaald, bleek dat de broek nog steeds te ruim zat en hij nogmaals ingenomen moest worden.

Tenslotte belandde ik bij Robijn Kledingreparatie in de Breestraat. Tot nu toe ben ik een tevreden klant. Al is de eerste gerepareerde rits alweer stuk. Maar dat ligt meer aan teveel buiten de deur eten, dan aan het vakmanschap van de ritsenman of vrouw.
terug naar boven

Knap knippen en ook nog hip bloggen

Mijn kapster Annis kan goed knippen en nu blijkt ze ook nog een hippe weblog te hebben. Met verhalen uit haar kapsalon, van het thuisfront en allerlei 'weirde' dingen die ze tegen komt. Zoals ze het zelf op annisannis.web-log.nl omschrijft:


De openbaringen van een ex-punkster, kraakpandbewoonster en verzetsstrijdster die toch nog de 'future' invloog, afstudeerde, een kameraad voor het leven vond, kinderen kreeg, én een koophuis én werk!

Ze schrijft lekker vlot. Regelmatig gaat over herkenbare huis-tuin en keukensituaties zoals een kapotte kraan (die een half jaar met een tang geopend moest worden) en de problematische aankoop van een kerstboom. Haar weblog is wat vlotter dan de mijne. Annis krijgt redelijk wat reacties direct op haar site (in tegenstelling tot de mijne..) . Maar ook ze heeft net als ik de ervaring, dat maar een klein deel van de bezoekers op berichten reageert of een mailtje stuurt. Zo, nu ga ik meteen naar haar weblog surfen en zoals beloofd een reactie geven....

terug naar boven

Taxiview: op weg naar luchthaven Faro

De zwanenzang van onze/mijn vakantie in Portugal: de taxirit op vrijdagmiddag naar het vliegveld van Faro. Een ritje van een half uur vanaf Tavira. Ongelofelijke wolkenluchten vielen ons ten deel. Door de fotoserie Autoview van Inge Reisberman weet ik dat je vanuit de auto (onverwachts) nog redelijk scherpe foto's kan maken. Let op het slingerend kruisje op de foto; de chauffeur nam net een bocht.
terug naar boven

Fietsen is de vrijheid voelen

Gisteren zat ik voor het eerst sinds bijna twee weken weer op een fiets. O wat heerlijk. Fietsen is de vrijheid voelen is de titel van een column die ik schreef voor de krant van Fonds 1818. En het klopt. Fietsen betekent op vakantie dat je vanaf je vakantie-adres naar het pittoreske stadje even verderop kunt gaan. Dat je verse vis op de markt kunt gaan halen of een koffie verkeerd met amandelkoek bij een Pastelaria. En fietsen is gewoon leuk!! Lekker in beweging en genieten van de omgeving. In Benagil was het de afgelopen 10 dagen heerlijk met uitzicht op de oceaan en wandelen over de mergelkliffen. Maar hier in Tavira is het vlak genoeg om langs de rivier te fietsen en wie weet straks langs de zoutpannen of naar Spanje?

In Nederland is fietsen nu even wat minder met de sneeuw en ijzel, maar hier is het met 15 graden prima fietsweer.

Vakantiegroet uit Portugal
terug naar boven