Nog een kadootje.....

Vanochtend werd ik ruw uit mijn broodnodige slaap gewekt door een horde bouwvakkers. Om 7 uur 's ochtends gingen ze aan het werk in de brandwoning schuin beneden mijn slaapkamer. "Ja, want de woning moet voor de kerst klaar zijn. We wilden zelf de klus ook liever op een ander tijdstip doen, maar ja opdracht is opdracht."  Nu breekt mijn klomp. Doet de woningbouwcorporatie 9 maanden niets, na een gesprek met de directeur komen ze ineens in actie. Dagenlang gebeurt er echter niets in de brandwoning en vragen we ons af of het ooit nog eens afkomt in dit tempo en dan ineens wordt er uren achter elkaar geboord en gezaagd, kortom veel lawaai gemaakt.

Dus toen ik na het boodschappen doen verwelkomd werd door lekker veel lawaai, had ik even een stevig pesthumeur. Eerst te vroeg op en dan ook nog een, als rustig geplande,  zaterdag naar de verdommenis. Zometeen vlucht ik maar de stad in. 

En ik heb even heel hard gelachen om de filmpjes op de weblog van Simone. Ik droomde vroeger van zwieren aan de denkbeeldige ringen in onze aula en deze man voert zijn dagdromerij ook gewoon uit.

Terug naar boven

De schoonheid van verwoesting

De brandwoning wordt gerenoveerd.

Terug naar boven

Een stapje vooruit

"He, is de portiek nog steeds niet opgeknapt?"

Nee, helaas.

Maar nu lijkt er schot in de zaak te komen. Gisteren had ik de directeur van de woningcorporatie op bezoek. En die vond ook dat het wel erg lang duurde allemaal.

Later meer.

Terug naar boven

Rookmelders in de wet!

In het kader van de brandpreventieweek, steun de actie van de Nederlandse Brandwonden Stichting:

Rookmelders in de Wet!

Rookmelders in woonhuizen zijn helaas niet verplicht in Nederland.

Wel geldt sinds een paar jaar de verplichting dat nieuw te bouwen woningen wel voorzien worden van rookmelders. Dat is al een stap in de goede richting. Gelukkig zijn de nieuwbouwwoningen meestal al een stuk veiliger gebouwd dan oude woningen. De noodzaak voor rookmelders is eigenlijk groter bij oude woningen.

In andere Europese landen zoals Frankrijk en delen (Wallonië) van België zijn rookmelders inmiddels verplicht gesteld.

De Stichting Nationale Brandpreventieweek is een groot voorstander van verplichtstelling van rookmelders in Nederland. Om die reden heeft zij het voortouw genomen om de Tweede Kamer en de regering te overtuigen van deze stelling.

De Stichting is een zogenaamd ‘Burgerinitiatief’ gestart. Wanneer we meer dan 40.000 handtekeningen weten te verzamelen, ter ondersteuning van de ‘Rookmelderwet’, kunnen we ons plan op de agenda krijgen van de Tweede Kamer.

“We zijn al erg dicht bij ons doel van 40.000. Uw handtekening erbij kan het verschil maken!”

Als u ons plan steunt, kunt u ons helpen.
U kunt hier uw formulier downloaden.

Als u het uitprint, invult en toezendt aan:
Stichting Nationale Brandpreventieweek
Postbus 1015
1940 EA Beverwijk

zijn wij weer een stapje dichterbij een brandveilig Nederland.

Terug naar boven

Nog wat loodjes te gaan

De brand is bijna acht maanden geleden en nog regelmatig sluipt de nasleep mijn leven in. Wat me opviel was dat ik tijdens mijn vakantie in Londen het niet over de brand heb gehad op 1 herinnering na, namelijk dat iets nog onuitgepakt is.

Vanochtend ben ik op bezoek geweest bij het spreekuur van de HuurderBelangenVereniging. Die hebben me een luisterend oor en goede tips geven. Ik ga nu een uitgebreide klachtenbrief aan mijn woningbouwcorporatie sturen, waarin ik vooral mijn beklag zal doen over het gebrek aan coordinatie, directe actie, inlevingsvermogen en communicatie. Natuurlijk zal ik ook de pluspunten noemen zoals de aardige medewerker die de wisselwoning regelde.

Vanmiddag ben ik begonnen met het strijken van mijn gordijnen. Toen ik ze indertijd terugkreeg van de stomerij stonken ze nog. Ik wilde ze eigenlijk wegdoen, ondanks dat ik er erg aan gehecht ben. Victor gaf de tip ze een tijdje te laten uithangen en vervolgens te strijken met Eau de Linge. Ze hadden al heerlijk uigewaaid in de tuin van Madelief. Aan het strijken was ik nog niet toegekomen.

Net als aan de tig dozen in mijn werkkamer. De papieren stinken niet, maar zitten wel onder het roet. Dus dat betekent veel weggooien en de belangrijke papieren in plastic mapjes doen.

Terug naar boven

Tegenslagje

Zaterdag kreeg ik een brief van de woningbouwvereniging met de volgende strekking:

1. De woonbegeleidster blijft bij haar standpunt dat de brandlucht in de portiek niet zodanig is dat er wat aan moet gebeuren. (over geur blijft dus te twisten, maar wie heeft er nu last van: de woonbegeleidster of mijn bezoek en ikzelf?)
2. De rookmelder in de portiek is te voorbarig geplaatst door iemand van een andere afdeling. De rookmelder zal worden verwijderd. Hij creert immers schijnveiligheid en is storingsgevoelig.

Voor mij geeft een rookmelder geen schijnveiligheid. Hij is de afgelopen maand nog niet onnodig afgegaan (en die in mijn eigen woning op een vroege ochtend wel).

Morgen ben ik de hele dag aan het werk in het AMC en vanaf donderdag ben ik tien dagen weg. Dus moet ik vandaag even moed verzamelen om een net briefje terug te schrijven, dat ik toch echt wil dat er een rookmelder in de portiek hangt. Immers: tijdens de brand ging mijn eigen rookmelder en die van de buren pas af toen de brandweer al gearriveerd was....

Helaas zijn rookmelders in portieken niet wettelijk verplicht, anders had ik een goed argument in handen.

Terug naar boven

Planten

De familie K. heeft mij gevraagd om tijdens hun vakantie de planten water te geven. Ik weet niet of ze dit met een gerust hart doen als ze de foto zien van mijn enige kamerplant. Deze sanseveria heb ik tijdens de roetschadeperiode in de balkonkast gezet. De vijf maanden in het donker heeft hij wonderwel overleefd, evenals deze onbedoelde martelpoging.


Terug naar boven

Kringloop

De spullen die ik een half jaar geleden op Marktplaats had staan, staan nu aan de weg voor de kringloopwinkel. Toch even slikken. De kwartronde tafel die ik ooit van Elise kreeg en waar aan ik mijn scriptie tikte. Ook was het de computer- en eettafel in mijn tijdelijke woning (ten tijde van de brand stond deze tafel in de berging en hij had dus geen roetschade).

De eettafelstoelen die heel wat gezellige uurtjes hebben meegemaakt. Een tafeltje waar jaren lang mijn stereo opstond. Nu is het tijd om afscheid te nemen. Kunnen ze iemand anders ten dienste zijn. Ik heb er in ieder geval veel plezier van gehad.

Terug naar boven

Klein ongemak

Het reconditioneringsbedrijf (mooi scrabbelwoord?) heeft vrijwel alles schoongemaakt. Soms toch niet helemaal, merk ik als ik iets uit een doos pak en vervolgens roetvegen op mijn handen heb.

Op 1 geel snoertje na heb ik alles gevonden om mijn modem aan te sluiten. (waarom hebben ze bij de opslag niet gewoon alle spullen van het modem in 1 doos gedaan?). Dit betekent dat ik nog steeds internet in mijn slaapkamer (beste bereik!) via een onbeveiligd draadloos netwerk van een buurtgenoot.

Ik weet na 5 maanden niet meer uit mijn hoofd hoe mijn HDD-recorder werkt. Toch handig om de handleiding te vinden voor als ik vanavond Zomergasten wil opnemen.

In mijn enthousiasme over de nieuwe IKEA-keukentafel heb ik hem deze week uitgepakt en 'ergens' de handleiding neergelegd (inmiddels heb ik voor de zekerheid de montagehandleiding aangevraagd bij IKEA en ik krijg hem per mail toegestuurd).

Nog een kastenpuzzel op te lossen, nu ik nog geen boekenkast heb en mijn witte dressoir niet meer op mijn slaapkamer past (omdat mijn nieuwe bed breder is).

Ik ben nog allerlei dingen 'kwijt' ben en die komen pas boven water als ik alle dozen heb uitgepakt.

Een goede vriend raadde me aan om te kijken wat ik al gedaan heb en niet naar wat er nog moet gebeuren! Ik ben al een heel eind op weg naar een ingericht huis!

Terug naar boven

Tijdelijke kledingkast Oranjegracht

De foto van mijn mandarijnendozen kledinglegkast hadden jullie nog van mij tegoed. Als je de foto aanklikt, kun je misschien de teksten lezen (sokken, trui, broeken etc.)

Terug naar boven

Staartje

Gisteren bleek er toch nog een klein foutje in mijn verhuisplanning te zitten. Toen ik de laatste spullen in mijn tijdelijk huis ging uitzoeken bleken dat toch nog best veel dozen en tassen te zijn.
Vorig week woensdag ben ik verhuisd, maar in de berging (en twee keukenkastjes:>) had ik nog wat spullen achtergelaten die naar de kringloop, papierbak, eigen huis of retour aan vrienden moesten. En daar was ik niet aan toegekomen. Maar omdat ik vrijdag de sleutel wil inleveren bij de opzichter van de bouwplaats, moest het toch echt leeg.

Eerst probeerde ik de spullen te vervoeren met een geleende bakfiets, maar het sturen daarvan kreeg ik niet onder de knie. Gelukkig kwam daar een verlossend telefoontje van Marieke die vervolgens 's avonds met de stationwagen voor kwam rijden en samen met Gert-Jan de laatste spullen naar mijn vernieuwde huis bracht. En een verse Marieke3 kwam ingevlogen om de spullen vervolgens te verdelen over huis en berging. Met beleid hebben we eerst (daar zijn we tenslotte bestuurskundigen voor, merkte Marieke3 op) de berging eerst wat uitgeruimd en een stapel buiten gezet voor het grofvuil dat voor vandaag besteld is.

Tenslotte hebben we in de woonkamer plaats gemaakt, zodat vandaag Joost de timmerman de gaderobekast weer in zijn gareel kan krijgen.

Terug naar boven

Gelukt!!

Jippie Jippie Jippie!! De verhuizing van de inboedel verliep als een speer dankzij de medewerkers van Belfort en het super uitpak-, inruim- en montageteam bestaande uit Marieke en Victor.

Echt ongelofelijk wat er in een paar uur is gebeurd:

Alle schilderijen +fotolijsten+ lampen hangen op hun plek.
Alle spullen staan in de kamer waar ze horen.
De keuken is helemaal ingeruimd. De tajines staan te pronken op de keukenkast.
De archiefkast staat weer vertrouwd vol met 31 verhuisdozen.
Al het inpakpapier en plastic is naar de milieustraat gebracht.

Alleen de gaderobekast moet nog opnieuw in elkaar gezet worden en zodra dat donderdag is gebeurd, dan kan het dressoir op de goede plek gezet worden. Ook wachten er nog uitpakklussen in de werkkamer, maar die lopen niet weg.

Mijn huis is weer een gezellig thuis!




Foto: de dozen in de woonkamer en keuken. Beneden in de vrachtwagen maakte ik de dozen open om te kijken wat er in zat. Vervolgens deed ik er een gekleurde plakker op: geel voor de woonkamer, blauw slaapkamer etc. Ze kwamen de dozen op de juiste plek.



Terug naar boven

De laatste dag voor de grote invasie

Nog niet alles is gereed voor de grote invasie. Ik moet de bureaulade-blokken nog onder het bureau zetten, zodat de inloop archiefkast vrij is. Ik ga de verfspullen nog opruimen, die ik heb gebruikt heb om de dossierkast en tafels te verven. Ik wil nog boodschappen doen voor de lunch en avondeten.

Morgen komen de spullen terug uit de opslag. Het grote schilderij van Inge Reisberman. De verzameling (antiquariatische) fotoboeken. De bank. De heerlijk stille stofzuiger. Het papieren archief. De boeken. De stereo. Hopelijk ook de tweede rubberen pannelap, de top van de tajine en mijn modem. En mijn boormachine!

Skylines van Inge Reisberman

Wat me heerlijk lijkt, is als ik ruim een week verder ben en bijna alles weer zijn eigen plek in huis heeft. Of dat ik een maand verder ben en ik een nieuw bed, vloerkleed en boekenkast heb gekocht. En wie weet een deel van mijn papieren archief dan inmiddels zijn bestemming in een groene stalen container heeft gevonden.

Nog 1 nachtje slapen en dan begint de grote invasie. Gelukkig komen morgen Marieke en Victor helpen om te zorgen dat ik niet overspoeld zal worden door mijn spullen (en emoties).

Terug naar boven

Opslag

"In elke tweede zin zeg je 'ja, maar dat ligt in de opslag', zei Silke vrijdag. De stofschaar ligt in de opslag, het modem en de toegangscodes van het internetabonnement, de waterpomptang, gordijnrunners, het stadsnatuurwandelingenboekje, het antwoordapparaat, de (eigen) tuinstoelen.

Ik heb weliswaar al een paar dozen keuken spullen, maar ik mis nog 1 of 2 dozen, tenminste een doos met daarin de top van de tajine, de deksel van de stoompan en de tweede rubberen pannenlap.

Nu ik weer in mijn eigen huis ben, lijk ik mijn eigen spullen meer te missen. Vooral gereedschap dat ik nodig heb om dingen op te hangen en vast te maken.

Terug naar boven

'Mannetjes over de vloer dag'

Gisteravond was het heerlijk om gewoon naar het getik van de regen te luisteren, naar mijn mooie massief houten gaderobekast te kijken en me heerlijk thuis te voelen.

En heel belangrijk: de eerste nacht in mijn vernieuwde huis heb ik ontspannen geslapen.

Nadat Agnes (1,5) onder begeleiding van Marieke haar eerste stapjes in mijn huis had gezet en de verrukkingen van spelen op mijn matras op de vloer had ontdekt, ging ik aan de slag.

Zo bleek mijn gaderobekast door ondeskundig gesjouw door de vloerenman behoorlijk ontzet te zijn. Dus kwam Joost de timmerman de schade opnemen. De kast moet helemaal opnieuw in elkaar gezet worden en de deuren opnieuw 'afgehangen' . Dat gaat volgende week gebeuren. Verder werd de verwarmingsketel gecontroleerd en bijgevuld. Ook zijn er extra tochtstrips geplaatst bij de voordeur, zodat ik de stank van de portiek niet meer in mijn hal ruik. Dus het was een echte 'mannetjes over de vloer' dag.

P.S. Binnenkort ook andere verhalen dan over mijn huis op deze weblog:>)

Terug naar boven

Over

Ja, ik ben verhuisd! De spullen uit mijn tijdelijk huis zijn over. De keukenkastjes ingeruimd. De rookmelders hangen aan de plafonds. Vanavond wordt de grote garderobekast 'gesteld' en dan kunnen mijn kleren ook weer op een plank i.p.v. in de sinaasappeldozenlegkast (foto volgt). Ik ben even in mijn tijdelijk huis om te internetten en om te douchen. De verwarmingsketel gaat niet aan en voor de zekerheid laat ik hem controleren. Ik heb al gelunchd op mijn balkon. Met Silke en Doortje heb ik een heerlijk aarbeientaarje opgepeuzeld.

Nu volgen nog allerlei kleine klusjes en volgende week dinsdag de inboedel uit de opslag.

Terug naar boven

De laatste avond voor de eerste dag

Nog niet alles is ingepakt. De driekantige tafel waarop mijn computer staat is nog niet gedemonteerd. De gaderobeboxen nog niet dicht getaped. De keukenspullen staan nog in de kastjes.

Morgen ga ik terug. In een lekker leeg huis met de spullen die ik de afgelopen maanden ook bij me had. Gelukkig komt Victor helpen met het ophangen van de lampen (en rookmelders in huis). Mijn modem (en toegangcodes) liggen nog in de opslag en komen pas volgende week dinsdag. Tot die tijd zal ik nog internetten in mijn tijdelijk huis of werkplek.

Wat me heerlijk lijkt is dat ik niet meer om 7.00 uur gewekt wordt door de bouwvakkers hier op de bouwplaats. Ik weer alle ruimte heb. Kan genieten van de roomgele muren en wolkjesvloer. Lekker rustig op mijn balkon kan zitten.

Nog 1 nachtje slapen.

Terug naar boven

Assertief

"Hoe zit het nu met die rookmelder in de portiek? Daar heb ik vijf maanden geleden om gevraagd en die is toegezegd door de adviseur leefomgeving."

"Nee helaas, ik krijg bericht van de opzichter dat de rookmelder pas geplaatst zal worden als het veiligheidsplan gereed is. En dan doen ze pas als de portiek is opgeknapt."

"Maar dat kan nog maanden duren. Het is toch heel simpel om een rookmelder te bevestigen, even los te maken als er een nieuw plafond wordt geplaatst en dan weer op zijn plek te hangen?"

"Nee, dat past niet binnen het beleid van Portaal"

"Dus het beleid van Portaal is belangrijker dan het welzijn van de huurder? Ik vraag hier nu al vijf maanden om. Ik denk dat er een effectievere manier is om dit regelen dan u regelmatig te bellen en te mailen. Ik bel het Leidsch Dagblad."

"Nu moet u niet gaan dreigen, daar schiet u niets mee op."

"Ik dreig niet dat ik ga bellen. Ik ga bellen. Want de adviseur leefomgeving belooft iets en de opzichter trekt zijn eigen plan. Mooi verhaal lijkt me, hoe klantvriendelijk Portaal is."

"Ik ga toch eens kijken of ik iemand anders kan bereiken. Wacht u even? ........
Nou, ik heb het geregeld. De afdeling leefomgeving gaat komende week in het hele complex de portiek voorzien van rookmelders. Maar ze kunnen u niet garanderen dat ze er woensdag hangen."

"Bedankt voor uw moeite. En als ie woensdag niet hangt, dan pak ik zelf een betonboor en schroef een rookmelder vast aan het plafond."

Naschrift: Morgenvoreg komt een medewerker van Portaal van de afdeling Leefomgeving een rookmelder aan mij overhandigen. Ik hem gevraagd meteen bevestigingsmateriaal mee te nemen, aangezien mijn gereedschap in de opslag ligt. Dus hij zou wat kit meenemen. "Dat krijg je dan niet makkelijk los hoor!". Geen probleem voor mij. Vanmiddag komt op mijn verzoek de brandweer langs. Even kijken wat goede vluchtwegen zijn en hoe ik makkelijk van het balkon kom of op het dak.


Terug naar boven

Thuishaven in zicht

Het voelt nog heel onwerkelijk. Er ligt een prachtige nieuwe vloer in mijn huis en er hangen nieuwe gordijnen in mijn slaapkamer. Vandaag heb ik het opslagbedrijf gebeld en afgesproken dat ze komende woensdag de spullen uit mijn tijdelijk huis naar mijn vernieuwde huis brengen. Een paar dagen later laat ik de inboedel uit de opslag komen.

'Mijn' container in de opslag.

De thuishaven is in zicht, maar het voelt nog heel ver weg. Hoe zullen de spullen uit de opslag komen? Hoe gaat het met mijn schilderijen en fotoboeken? Hoe zien de papieren eruit die op mijn bureau lagen en die wel ontgeurd, maar niet schoongemaakt zijn?

Er zijn nog wat hobbels te nemen. De portiek ziet er nog gehavend uit en er hangt een brandlucht, er is geen verlichting en ook de gevraagde rookmelder ontbreekt.

Maar ach, als ik de deur van mijn eigen huis opendoe, kom ik in een fijn, mooi en prettig huis met een onweerstaanbaar uitzicht op de wolken.



Terug naar boven

Bloemengroet

Toen ik zondagochtend nog de laatste dorpels kwam (over)schilderen, stond er een vaas met bloemen voor mijn deur. Een warm welkom van Marlene, die mij ondersteunt met de logistiek van de terugverhuizing.

Foto met mobiel genomen.

Terug naar boven