Wie zin heeft in een avondje lachen, kan ik deze kolderieke film van Alex van Warmerdam – die zelf de hoofdrol speelt – van harte aanbevelen. Het scenario van de film, ontsproten aan het brein van scenarioschrijver Herman (Mark Rietman) ontpopt zich voor de ogen van de kijker. We zien Herman, driftig tikkend en daarbij worstelend met het vervolg van zijn storyline achter de pc. Vriendinnetje Susie (Thekla Reuten) probeert Herman bij te staan met enthousiaste suggesties (‘Die vrouw moet dood!’) en in de ban van het verhaal laat ze ook graag haar eigen fantasie op de pc los, maar dat wordt door Herman duidelijk niet gewaardeerd. ‘Jij begrijpt er helemaal niets van!’
Ook het subject van Hermans fantasie, ober Edgar, is het met een aantal wendingen in het verhaal niet eens. Boos klopt hij een aantal keer aan bij het appartement van Herman en Susie, om aan de kaak te stellen dat hij het zo langer niet meer trekt. ‘Alsjeblieft, geef me een vriendin. Een paar momenten van geluk..?’ Herman is not amused dat Edgar hem komt opzoeken en zich wil bemoeien met het verhaal: ‘Jij hoort hier helemaal niet te zijn. Ga weg, of ik laat je doodrijden door een vrachtwagen!’
Edgar moet volgens Herman ‘lijden’. Edgar, waarschijnlijk eind vijftig, maakt lange dagen in een weinig hip ogend restaurant, waarbij zijn collega meer tijd op de wc schijnt door te brengen dan in de bediening. Ondanks dat vier zakenmannen er blijk van geven de service van Edgar niet te waarderen, komen ze hem meerder malen opzoeken in het restaurant om hem te treiteren en te molesteren. ‘Wij willen een vriendelijk, serviel obertje. Zeg me na! ‘Dit is een huisgemaakte worst, speciaal gemaakt door een familie in Beieren.’’
Thuis heeft Edgar een terminaal zieke vrouw die hij meer dan zat is en die wat hem betreft dood mag. Een blok aan zijn been is ook tuttige minnares Victoria, die Edgar blijft claimen en geregeld langs komt zijn zijn restaurant. ‘Negeer je me nou met opzet?’ Er ontspint zich een absurd verhaal, mede omdat in verschillende scènes dezelfde personen in een andere context opduiken.
De interventies van Edgar bij Herman en Susie gaan op het laatst wat vervelen, maar de scènes zijn kostelijk. Neem bijvoorbeeld het goed bedoelde feestje voor Edgar, omdat hij 25 jaar bij de zaak zit. Waarschijnlijk een uitje precies zoals Edgar had gevreesd. ‘Nee écht, mij doe je hier geen plezier mee’, had hij zijn collega nog geprobeerd duidelijk te maken.
Het ‘boeiende’ scenario van Herman eindigt abrupt en weinig fantasievol. Maar Herman heeft inmiddels ook wat anders aan zijn hoofd: Susie heeft genoeg van Hermans nukken en is met haar koffer vertrokken. Einde relatie, zo lijkt het, en einde scenario. Wat zal Herman in een gat gevallen zijn. Tijd om zijn eigen leven te gaan ‘herschrijven’ waarschijnlijk.
Stephanie Juranek
Terug naar boven
