Wandelschoenen

De eerste keer dat ik mijn Meindl-wandelschoenen droeg, leek het alsof ik zweefde. Hierop hoef je niet te lopen: je wordt gedragen en voortbewogen door de schoenen zelf.

De afgelopen maanden liepen ze ineens niet meer zo lekker. Ze schuurden aan mijn voeten. Ze zijn al een paar jaar oud en hebben heel wat te verduren gekregen, maar dat betekent toch niet dat ze ineens minder lekker gaan zitten?

Ik had ze een poos terug ingesmeerd met speciaal aangeschaft (duur) spul. En daarvoor had ik de veters eruit gehaald om overal goed bij te kunnen.

Nadat het vet was ingetrokken, kon ik ze niet meer vinden, terwijl ik de veters op een logische plek had neergelegd. Er zat niets anders op, dan nieuwe veters te kopen.

Afgelopen dinsdag viel alles op zijn plek. Ik was het schoenen- opberghangding in mijn linnenkast aan het opruimen. Eerst vond ik inlegzooltjes van onbekende herkomst. Bij nadere bestudering bleken ze van mijn Meindl- schoenen te zijn. Had ik al die tijd zonder binnenzool gelopen....

Een vakje verder vond ik de veters.

Terug naar boven